Король и шут — Добрыя людзі [Хор жабракоу і валацугау] (Добрые люди [Хор нищих и бродяг] )

[Вступление]: Гэты горад, як у саван, завёрнуты ў туман, Там пануюць вар'яцтва, загана, падман. Горад змрочных трушчоб, увесь зглоданны злом, Яго ймгла па начах накрывае крылом... І ў вачніцы дамоў, нібы крумкач, заглядуе ноч Горад гэты бездокарна чорны. Толькі ценяў натоўпы дый Тэмзы свінец - Гэты горад страшней, чым нябожчык жывы У раскошных палацах вечны холад і тлен, І гадзіны нябожчыкам адбівае Біг-Бэн. Вы не бывалі ў Лондане, сэр? Гэты горад бездокарна шэр... [Куплет]: [Em]Наш тленны [Bm]свет задуманы ім, Я[Am]к царства св[D]ятла[B7] і спакою. Н[Em]аш свет і па[Bm]вінен быць такім, А[Am]ле ці вы б[D]ачылі[B7] дзесьці такое? Л[Em]юбому ў д[Bm]ушу наплююць, І[Am] лёсаў з з[D]аслу[B7]гамі не пашкадуюць. Т[Em]ут і абраб[Bm]уюць, і заб'юць, [Am]І абылгуць,[D] і а[B7]бессудзяць! [Припев]: [Em] Людз[Am]і, добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе! [Em]Людзі[Am], добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе! [Куплет]: Н[Em]е пададуць,[Bm] не пашкадуюць, Н[Am]а труну зямл[D]і не[B7] кінуць жменькі. А[Em]дзін аднога[Bm] паедам ядуць, Х[Am]рабшчачы, аб[D]грыз[B7]аюць косткі. С[Em]ваіх дзяцей[Bm] ядуць бацькі, Т[Am]ворцы сябе з[D]'яда[B7]юць самі. Б[Em]лукаюць усю[Bm]ды мерцвякі, З[Am] такімі добр[D]ымі [B7]вачамі [Припев]: [Em] Людз[Am]і, добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе! [Em]Людзі[Am], добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе! [Em] Людз[Am]і, добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе! [Em]Людзі[Am], добрыя людзі, [C]Няхай свет[F] наш даб[Dm]ром, да[B7]бром прыбудзе!